დეკანოზი ილია ჭიღლაძე გარდაცვლილი პატრიარქის სამოსსა და სიმბოლიკას აკრიტიკებს
დეკანოზი ილია ჭიღლაძე სოციალურ ქსელში გარდაცვლილი პატრიარქის, ილია II-ის სამოსსა და საეპისკოპოსო ატრიბუტიკას კრიტიკულად ეხმაურება.
„ეს ვერცხლის საეპისკოპოსო (საპატრიარქო) კვერთხი, ეს ოქროთი და მარგალიტებით გაწყობილი სკვნილი, ეს ჯვარ-პანაღიები (ანუ 2 გულსაკიდი საეპისკოპოსო ხატი “ენკოლპიონი” და ჯვარი) ოქროსი (ან მოოქროვილი ვერცხლის), ეს უძვირფასესი ნაქარგი მიტრა (გვირგვინი) ძვირფასი ქვებით და ოქროს დეტალებით გაწყობილი, და რაც მთავარია ეს თეთრ-ყვითელი ხელით ნაქარგი უძვირფასესი საეპისკოპოსო სალიტურგიო სამოსი რასაც ნაწილობრივ ხედავთ (ომოფორი, ბისონი, სამკლაურები, ასევე მათ ქვეშ აქვს სარტყელი, ენქერი და ოლარი), წითელი საპატრიარქო მანტია — ამ ყველაფრის ფასი 200 000 დოლარი მაინცაა სულ ცოტა. ესაა ფუფუნების ზედოზირებული დემონსტრირება. ამ დროს ამ კაცმა, ირაკლი შიოლაშვილმა 1957 წლის 16 აპრილს ბერად, ანუ მონაზვნად აღკვეცისას სიკვდილამდე უპოვარების აღთქმა დადო. მშვენიერი უპოვარებაა ღმერთმანი. რა იქნებოდა რომ ასეთი “უპოვარი” ბევრი იყოს ჩვენს ერში :))
ხელში დაკავებული ჯვარიც ოქრო-ვერცხლისაა, თვალ-მარგალიტით, ის სახარებაც მოოქროვილია.
გუშინ ჩააცვეს შედარებით უბრალო, წითელი სალიტურგიო სამოსი ამ უძვირფასესი ნაქარგობის ნაცვლად და დღეს რატომ გამოუცვალეს ვერ გავიგე.
სკვნილი ბერ-მონაზვნობის სიმბოლოა და შავი ძაფით ნაქსოვი უნდა იყოს. მისი ოქროთი და მარგალიტებით ჩანაცვლება კარგად ასახავს საპატრიარქოს სულს. თუმცა ბრმანი ამასაც ვერ ხედავენ. ამათზე აღსრულდა ქრისტეს სიტყვები: “ბრმანი ხართ და ბრმათა წინამძღოლნი!”, მაგრამ, დაე “მკვდრებმა დამარხონ თავისი მკვდარი”.“